Denk je dat ze over deze weg zal gaan?
Misschien.
We moeten ze maar een slaapplaats geven.
Kom op, Tig.
Daar gaat ze.
Zo te zien gaan we het krijgen.
Zie je ze?
Ik kan ze niet zien. Ik kan ze niet horen.
Heb je er ooit een gezien die zo erg is?
Niet sinds Noach en de overstroming.
Jij zou 't moeten weten, aangezien je hier was.
Wat zei je?
Hij zei, 'Jij zou 't moeten weten, aangezien je hier was. '
Zelfs dat was niet zo nat.
Eén ding is zeker.
Noach schepte nooit zoveel gelul van degene die hij aan boord had.
Laten we wat voedsel gaan ritselen.
Mose?
Hé!
Deed dat pijn? - Ja.
Mose, heb je die kaarten nog?
Ja, ik heb ze.
Pak ze maar vast, dan spelen we een spelletje na het ontbijt.
Verdorie!
Zet de borden aan de kant.
Ga je nog met die kaarten spelen, Mose, of wil je er dwars door heen kijken
Jaag me niet op.
Ik neem er vier.
Oh, jakkes. 'Neem er vier'
Oke, dat is alles.
Ik ben weg.
Ik ook.
Iemands vertrouwen is iets waardevols, Button.
Dat wil je niet voor iets kleins kwijtraken.
Het regent tenminste niet.
Kleed je goed, Button. Help Mose alles opruimen.
Dan ga je weg en ga je die paarden zoeken.
Jij kan wel wat hulp gebruiken, Charley.
Ga gewoon door zoals je bent.
Je krijgt je kans snel genoeg.
Je hoeft niet om meer taken te vragen, Mose.
Iedereen moet doen wat hij kan.
Ja, maar ik kan maar de helft aan van wat jij aankunt.
Weet je, het is soms lastig om Charley te begrijpen.
Ik weet niet eens of hij mij wel mag.
Hij mag jou wel.
Weet je, Boss twijfelde even om mij in te huren.
Te dik om paard te rijden en te werken met de koeien.
Bang dat ik teveel zou eten.
Charley heeft hem omgepraat...
en ik neem iemands vertrouwen niet licht op.
Je weet dat ik dat ook niet doe.
Weet ik, maar het is het beste om daar aan te blijven herinneren...
als je respect wilt...
wanneer je met mannen als Charley en Boss rijdt.
Button, trekken.
Trekken.
Button!
Hou op met die hond te spelen en trek de wagen.
Trekken!
Dat is goed.
Kijk daar 'ns.
Old Boss kan goed hoeden, vind je niet?
Hij heeft de standaard gezet.
De hoofdgroep gaat richting het water.
We gaan het veld in, zoeken de rest,
en drijven ze ernaar toe.
Kijk dat eens.
Een paar kinderen.
Hoe dan ook, als we ze eenmaal hebben...
kunnen we ze dichter naar het kamp brengen.
Het zal even duren voordat we weer een dorp tegenkomen.
We kunnen wel proviand en koffie gebruiken, en dergelijke.
Mose!
Je zal terug moeten rijden naar dat dorp dat we gepasseerd zijn.
Wanneer wil je dat ik ga?
Vannacht.
Ik ga wel.
Ik kan gaan.
Hoe lang denk je, Charley?
Als de koeien ons niet vertragen, misschien een dag heen, een terug.
Klinkt goed.
Kom op, baas.
Ik kan het doen.
Tuurlijk kan je het.
Ik weet alleen niet of dat dorp er klaar voor is...
om jou erin los te laten.
Engels!
Onzin!
Als je aan je voeten gaat peuteren als een aap...
doe het dan benedenwinds.
Ik zweer het je, die oude Tig zorgt nog beter voor haarzelf.
Ik begin te denken dat het een fout is...
dat ik je niet naar een dorp heb gebracht om een beroep te leren.
Ik hou niet van steden. Ik heb ze nooit gemogen.
Dat zeg je alleen maar omdat je mij dat hebt horen zeggen.
Zet een zaakje op poten en vestig je in een stad.
Je zult altijd een dak boven je hoofd hebben,
je hoeft niet op de grond te slapen,
en je hoeft niet ver te lopen om wat te eten.
Dat is toch zo, Charley?
Je hebt echt geholpen.
Ik kan net zo goed tegen dit paard praten.
Doe je laarzen aan, Button. Er is werk te doen.
Als je in een stad zou wonen...
zou je toch wat op moeten ruimen.
Anders zou niemand tegen de stank kunnen.
Waarom doe je dat?
Voor het valsspelen.
Valsspelen.
Ik heb er m'n excuses voor aangeboden.
Baas? Ik heb hem mijn excuses daarvoor aangeboden.
Het zit hem duidelijk nog dwars.
Het wordt donker, baas.
Hij kan tussen de stad en het kamp gewond zijn geraakt.
Hij doet het vast rustig aan.
Hij zal toch niet aan het pokeren zijn?
Daar zou ik niet zo zeker van zijn, baas.
Wat als hij op ons ligt te wachten om mee te gaan?
's Nachts vinden we hem nooit. Kom nu maar naar beneden.
Hij is ongerust.
Ongerust? - Ja, ik ben ongerust.
Al sinds gisteren. Je had me er heen moeten sturen.
Mose kan wel voor zichzelf zorgen.
Waarom is hij dan niet hier?
Nou, jij wilde nooit naar steden.
Nu wil ik ook niet meer.
We kunnen hem maar beter vinden, waar hij ook is.
Goed.
Jij en ik gaan vroeg op pad. Button kan het kamp bewaken.
Button, kom daar vandaan en begin aan het avondeten.
Is waarschijnlijk terug voor 't avondeten.
Maar drie paar ogen is beter dan twee.
Jij blijft bij de kar. - Kom op, baas.
Daar komt toch geen mens aan.
We hebben hier nog niemand gezien.
Het voelt beter als er iemand in de buurt is.
Je hebt wel wat rust verdiend.
Blijf hier.
Blijven, Tig.
Wil weg.
Ze doet alsof.
De wil is er, maar de kracht niet meer.
Hou het geweer dichtbij je.
Ik hou van een revolver met enig gewicht.
Heb deze van een man genomen die zijn koeien niet kon afbetalen.
Verrekt mooi wapen.
Het valt me altijd op dat jij liever iets lichts hebt, klopt dat?
Zet maar neer. Dank je.
Goeiedag. - Goeiedag.
Ik wil ze voedsel en water geven, ze roskammen met de zadels erop.
Goed, dat wordt vier kwartjes voor elk.
Alsjeblieft. - Dank je.
Blijven jullie niet lang?
Net zo lang tot we iemand gevonden hebben.
Misschien kan ik jullie helpen.
Ik woonde hier al toen het Fort Harmon heette...
en soldaten nog indianen weg moesten jagen.
Ik ken iedereen in de wijde omtrek.
Grote man, moest nodig naar de kapper, 30 jaar.
Daar is zijn wagen.
Ik weet wie je bedoelt.
Erg aardige jongeman.
Hij ziet eruit alsof hij voortdurend onderweg is.
Zijn paard staat in de kraal.
Eén van jullie, nietwaar?
Waar kunnen we hem vinden?
Hij zit in de gevangenis.
Hij had ruzie met een paar veeboeren...
bij de winkel.
Een paar veeboeren. - Ja.
Hij had ze nog flink te pakken,
totdat Marshal Poole kwam...
en hem op zijn hoofd sloeg met de loop van zijn geweer.
Hij mag blij zijn dat hij niet in z'n rug werd geschoten.
Ik zou dat maar onthouden...
als je met Marshal Poole praat.
Zadel zijn paard op.
Is daarmee zijn schuld betaalt?
Ja.
Ik heet Percy als je nog iets anders nodig hebt.
Hartelijk dank.
Wacht even.
Hoe lang had je hem hier?
Ik bracht hem gister in de namiddag.
Hij was niet makkelijk de cel in te krijgen.
Waarom?
Verdorie Bear. De grote.
Avond. De naam is Boss Spearman.
Dit is Charley Waite.
Avond.
U heeft een vriend van ons?
De naam is Mose Harrison.
Ik heb 'm hier.
Hij heeft een ruzie uitgelokt in de winkel.
Mose lokt geen ruzies uit, hij maakt ze af.
Ik zeg alleen maar dat hij ruzie zocht. Jij zegt van niet.
Misschien noem je me een leugenaar.
Heb je een aanklacht tegen hem?
Genoeg.
Veroorzaken van ruzie. Verstoren van de rust.
Verstoren van de openbare orde. Kies er maar een uit.
We hoorden dat hij een klap op zijn hoofd heeft gehad.
Hij is oke.
Nou, ik kom hem halen.
Betaal de boetes, dan mag je hem hebben.
Hoe klinkt $50 voor elke overtreding?
Als een overval.
Veel geld.
Jazeker, veel geld.
Ik heb op je gewacht Mr. Spearman.
Mijn naam is Denton Baxter.
Mose heeft met jouw mannen gevochten.
Dat klopt.
Weet je, de mensen in Fort Harmon country...
hebben het niet zo op wildgrazers of wildgrazen.
Ze haten ze nog meer dan ze ooit de indianen haatten.
En met 'mensen' bedoel je ranchers zoals jij.
Ik heb het meeste land hier.
Meer dan drie of vier anderen bij elkaar.
Opgebouwd met mijn eigen handen,
beetje bij beetje,
samen met deze stad.
En geen enkele wildgrazerskudde
zal het voer van mijn kudde inpikken in dit gebied.
Wildgrazen is legaal.
Tijden veranderen, Mr. Spearman.
De meeste mensen veranderen mee. Een paar achterblijvers niet.
Weet je, een paar jaar terug,
kwam een groep wildgrazers voorbij.
Op een nacht sloeg de kudde op hol,
de wagens vlogen in brand, en een van die jongens...
werd van zijn paard geschoten tijdens het hele gebeuren.
In de rug geschoten, toch?
Zijn paard en zadel zijn bij de stalhouderij.
Je kan hem meenemen als je vanavond vertrekt.
En bij zonsopgang pak je je wagen...
en zet je je wildgraas-kudde in beweging...
en je stopt niet voordat je uit Fort Harmon country bent.
Jij laat Mr. Spearman z'n man halen...
zodat hij kan vertrekken.
Charley.
Mose.
Het lijkt alsof iemand hem getrapt heeft toen hij op de grond lag.
Is dat zo?
Mose, opstaan nu.
Charley, blij je te zien.
Ik vind deze stad maar niets.
Alsjeblieft.
Tjonge, ze hebben hem goed te pakken gehad.
Hebben jullie een dokter hier?
Ja. Dokter Barlow.
In het huis achter de schuur, bij de kerk.
Bij een houten hek.
Hij heeft een bord voor zijn huis staan.
O jee. Breng hem maar meteen naar binnen.
Leg hem daar maar neer.
Ik ga de dokter halen.
Pak z'n benen, Boss.
Rustig, rustig.
Goed zo.
Ik ben Dokter Barlow.
Boss Spearman.
Charley Waite.
De patient heet Mose Harrison.
Hij werkt voor mij.
Dit zijn oude wonden.
Behandelen gaat beter als je hem meteen langsbrengt.
Jullie marshal had hem, en in zijn gevangenis is het zwaar toeven.
Is dit de man die heeft gevochten met Baxters mannen?
Hij heeft zeker zijn mannetje gestaan.
Heeft er een z'n arm gebroken.
Hun kennende hebben ze het verdiend, denk ik.
Eens kijken wat we hier hebben.
Rustig.
Kalm aan, Mose. - Rustig, Mr. Harrison.
Niemand probeert je expres pijn te doen.
Ik zou zeggen dat hij een paar gebroken ribben heeft.
Dit shirt zal eraf moeten.
Sue, ik heb zeep, water en alcohol nodig
Drink dit maar op, Mr. Harrison.
Dat is goed.
We gaan die wonden aan zijn gezicht schoonmaken.
Hij heeft een lelijke jaap op z'n kop hier.
Ik zou zeggen: op de gezondheid,
maar dan zou ik waarschijnlijk zonder werk zitten.
We drinken op de gezondheid van hen die het verdiend hebben.
Jullie kunnen wachten in de voorkamer.
Het is beter dat hij niet reist.
Hij zal wel moeten.
Hoeveel ben ik u verschuldigd, dokter?
We staan quitte.
Ik heb genoeg verdiend aan wat hij bij Baxters mannen gedaan heeft.
Ik zou willen dat hij u rijk heeft gemaakt.
Mevrouw.
Dokter Barlow heeft een mooi vrouwtje.
Dat had jij wel door hè.
Ik ben niet dood, hoor.
goed om te horen.
En aardig ook.
Behandelde ons zo goed als ieder ander. Typisch een klasse-vrouw.
Zo'n vrouw laat 'n man denken aan settelen, nietwaar?
Doc lijkt me een hardwerkende kerel.
Waarschijnlijk ook hard aan het werk om kleintjes te maken.
Dat wordt een mooi plaatje, is het niet?
Zeker.
Schijnen meer dan duizend woorden waard te zijn.
Hé, Tig.
Waar is hij nu weer?
Duivelse jongen.
Button is oké, baas.
Als iemand hem iets had aangedaan, hadden ze de wagen overhoop gehaald.
Je zult wel gelijk hebben.
Daar is hij.
Als je wakker bent, moet je even kijken.
Waar was je? - Heb ik al vaker gezien.
Bij de kudde.
Ik had je toch gezegd bij de wagen te blijven.
Wat is er met Mose gebeurt? - Heb je gehoord wat ik je zei?
Ja, maar wat is er gebeurt?
Hadden wat moeilijkheden in dat stadje.
Lijkt op meer dan zomaar wat.
Gaan we weer verder?
Dat doen we toch altijd, als we ergens zijn uitgegraasd.
Heb ik iets verkeerd gedaan?
Laat hem maar even.
Hier. Neem nog wat koffie.
Maak verse, voor de verandering.
Drie ruiters hielden vanmorgen de kudde in de gaten.
Waar?
Ongeveer een halve mijl verder.
Ze zaten daar maar, te kijken naar de kudde.
Dezelfde?
Nu zijn het er vier.
Het wordt nog druk hier.
Misschien moeten we verder gaan.
Dat lost niets op, Button.
Ik ken die types als Baxter.
Hij wil deze kudde hebben of hem uiteenjagen.
Als hij de kudde wil stelen,
waarom houdt hij jullie dan niet in de stad?
Marshal had Mose al.
Hij wil ons allemaal bij elkaar.
Ver van daar wanneer het gebeurt.
Dat slaat dus nergens op, ons vertellen dat we moesten vertrekken.
Was niet het enige wat hij zei.
Meestal zal iemand iemand zijn slechte bedoelingen vertellen.
als je luistert, jezelf laat horen.
Een paar jaar terug, kwam een groep wildgrazers voorbij.
Dat was geen loos verhaal.
Laten we het uitzoeken.
Prachtig land.
Je kan hier verdwalen,
en vergeten dat er mensen en dingen zijn, die niet zo simpel zijn als dit hier.
Hoe lang rijden wij al samen, Charley?
Iets van tien jaar.
Weet je hoe ze dat noemen? Dat heet een decennium.
Hele tijd.
Er is een hoop veranderd in die tijd.
Waar zit je mee, Boss?
Zoals ik het zie, kunnen we de kudde verlaten en vluchten...
of jij en ik rijden 't donker in en houden ze tegen...
voordat ze de kudde uiteenjagen.
Is het het waard om vanwege die koeien te sterven?
Die koeien is één ding.
Maar een man die een ander vertelt...
waar hij mag gaan en staan in dit land is iets anders.
Die rancher zat daar in die gevangenis...
te grijnzen en liet zijn mannetje de wet vertellen...
totdat hij vond dat hij ons moest laten zien...
dat hij hier de baas was.
Misselijk word ik ervan.
We hebben nog wat te vereffenen voor wat ze Mose hebben aangedaan.
Zeker.
Ik ga de paarden zadelen.
Jullie moeten goed uitkijken.
Ik heb het jachtgeweer. We kijken naar ze uit.
Je kan dat vuur beter doven.
Button, blijf bij de wagen.
Ik wil je niet in het open veld zien.
Oké?
Ik heb suiker uit de stad meegenomen.
Het ligt in de wagen.
Ik zou hem niet op mijn dak willen hebben...
zoals deze cowboys.
Wat is er met jou aan de hand, Gus?
Je zit al de hele nacht te draaien.
Mijn rug doet zo'n pijn, omdat ik tegen die kachel ben gegooid.
Voelt of ik bereden ben door een hoer van 150 kilo.
Gus, jij bent er nog makkelijk vanaf gekomen.
Moet je mijn gezicht zien.
Je kan er zeker van zijn dat Butler dit die grote vent betaald zet...
voor het breken van zijn arm enzo.
Hoorde je het breken?
Ik hoorde het breken.
Gelukkig voor hem kan hij met beide handen schieten.
Eén beweging, en jullie zijn er geweest!
Allemaal opstaan!
Gooi je wapens op de grond.
Ik zeg het niet nog eens.
En schop ze weg.
Wie van jullie heeft een pijnlijke rug?
Wie?
Hij daar.
Jij bent Gus? - Ja.
Je pakt iemand niet met z'n drieën.
Wacht even, meneer.
Het was niet ons idee om hem aan te vallen. - Hou je kop, Wylie.
Sta op, klootzak.
Hoe heet jij? - Vince.
Mooie holsterriemen heb je. Jij werkt voor iemand als schutter, toch?
Ben je een beetje snel? - Nee.
Hoeveel ruiters heeft hij?
Ik zei, hoeveel ruiters?
De rest is op weg naar je wagen.
Lach nu maar, kom maar op.
Duurt even voor hij weer iets kan.
Charley, gooi die zadeltassen eens.
Doe jullie maskers voor.
Die in je riem, doe maar aan.
Trek jullie broek uit.
Doe voor niemand m'n broek uit.
Nu moet je heel goed luisteren.
Doe ze uit!
Angstaanjagend groepje, hè, Charley?
Ga plat op je buik liggen!
Met die neuzen op de grond.
Als ik maar een takje hoor breken...
kom ik terug en maak ik jullie allemaal af.
Charley.
Charley!
Tig komt ons niet begroeten.
De klootzakken.
Ze hebben de jongen neergeschoten, maar hij leeft nog wel.
Is dat Mose?
Hij is dood.
Door het hoofd geschoten.
Charley?
Charley, pak de lantaarn en de whiskey.
Ja.
Kom op, wakker worden.
Charley.
Ze hebben hem hier met een kogel geraakt en hier op de schedel geslagen.
We moeten die kogel eruit halen.
Goed gedaan, Baas.
Hij was er bijna geweest.
Ik weet het niet. Hij heeft een hoop bloed verloren.
Een klap op het hoofd kan een man veranderen...
voor de lest van z'n leven.
Nou, je hebt alles gedaan wat je kon.
Hij heeft nu een dokter nodig.
Als Button de ochtend haalt,
neem je hem mee in de wagen en vertrekt.
Blijf je hier gewoon zitten wachten bij de koeien?
Dat klopt.
En ik maak iedere klootzak af...
die ze wil komen halen.
Voor iemand zonder veel dekking,
heb je wel erg moorddadige plannen.
Je weet dat ik me nooit tegen je heb gekeerd, Baas.
Ik heb jou altijd het woord laten voeren.
Maar hij heeft die dokter uit de stad echt nodig.
en ik ben van plan hem te brengen.
Als je mee wilt, kunnen we samen gaan.
En anders doe je maar wat je moet, dan doe ik hetzelfde.
Denk je dat ze je er zomaar in en uit laten lopen?
Ik hoor daar niet thuis.
Button verdient elke kans die we hem kunnen geven.
Oké.
Maar ik maak Baxter en degenen die dit hebben gedaan af.
En als die marshall in de weg staat, gaat 'ie er ook aan.
Dus je kunt maar beter nadenken over wat er moet gebeuren.
Ik heb geen moeite om te doden, Baas
Nooit gehad.
Dat ziet er mooi uit, Charley.
Ja, een man moet toch laten zien dat hij hier is geweest.
Met de volgende storm is het verdwenen.
Maakt niet uit. Hij heeft je hond als gezelschap.
Hij zou het fijn vinden als je oude Tig bij hem legt.
Ja, het was op het laatst meer Mose zijn hond...
dan de mijne.
We zouden nog iets moeten zeggen.
Als je met de man daarboven wilt praten, ga je gang.
Ik blijf hier wel staan luisteren,
maar ik zeg niks tegen die klootzak.
En ik zal het Hem altijd kwalijk nemen...
omdat hij toeliet wat er met zo'n lieve jongen als Mose gebeurde.
Nou, hij was niet bepaald een klager.
Werd altijd wakker met een glimlach.
Die had hij de hele dag.
Zo'n soort man die 'goedemorgen' zei en het ook meende,
of het nou zo was of niet.
Om U de waarheid te zeggen, Heer, als er twee aardiger zielen waren,
dan heb ik ze niet gekend.
Die ouwe Tig wilde zelfs geen vogels meer achterna op het eind.
Nou, U heeft er een goede man en een goede hond bij,
en ik ben het eens met de Baas...
over het U nog steeds kwalijk nemen.
Dat betekent 'amen', denk ik.
God.
Alles goed, Charley?
Prima.
Het leek alsof je, je weet wel...
Ik zei prima, toch?
Er komen alleen wat oude gevoelens naar boven.
We hebben elkaar nooit veel gevraagd.
Dat vond ik altijd best. Ik dacht dat jij dat ook vond.
Maar de laatste dagen heb je bepaalde dingen gezegd.
Dingen die niet zomaar uit de lucht komen vallen.
Hé, Charley?
Niet achter me staan, Baas.
Toen ik jong was, gingen we met een stel de bossen in...
met onze luchtdrukgeweertjes.
Niks bijzonders, maar genoeg om een vogel of eekhoorntje te schieten,
als we geluk hadden, ook wel iets groters.
In dat bos heb ik de eerste man gedood.
Hij bezat onze boerderij, en toen mijn vader stierf,
kwam hij langs voor betaling van mijn moeder op welke manier dan ook.
Ik was niet veel ouder dan Button toen ik hem in zijn keel schoot.
Ik wist dat er meer zouden volgen, dus ben ik het leger in gevlucht.
Er was oorlog.
Ze waren maar wat blij met me.
Mijn eerste schermutseling was net als het jagen met mijn vrienden.
We zaten in de bomen en ze kwamen onze kant op marcheren.
Toen de rook optrok, waren er zo'n honderd dood.
De overlevenden hebben we later nog afgeknald.
Degenen onder ons met aanleg, werden in een speciaal peloton geplaatst...
zodat we zelfstandig en snel konden optreden...
in vijandig gebied.
De orders waren eenvoudig. Rotzooi trappen waar we ook gingen.
Met zoveel vrijheid, duurde het niet lang voordat we mannen afknalden...
die niet eens in uniform waren.
Het leek er op dat dat de verdere oorlog voortduurde.
Daarna kom ik naar het westen.
Veel vraag naar een man met zulke vaardigheden.
En ik zet ze aan het werk voor mensen als Baxter.
Nu en dan kom ik de dag door...
zonder er aan te denken wie ik ben of wat ik heb gedaan.
Hij dwaalt weer af.
Het maakt niks uit, eigenlijk.
Je bent een heel eerlijke man, Charley.
Ik ga niet liegen over Button.
Ik heb het niet over Button.
Mr. Spearman. - Is de dokter er?
Nee, hij is er niet.
We hebben een zwaar gewonde jongen.
Breng hem naar de onderzoeksruimte.
Er is niets mis met zijn gehoor, mevrouw.
Hij hoort zeer goed als hij wakker is.
Mr. Spearman, ik onderzoek of er bloed in zijn oren zit.
Dat zou kunnen duiden op een schedelfractuur.
Bent u de vader?
Nee, mevrouw.
Hij heet Button en hij werkt voor me.
Het lijkt erop dat dat niet erg gezond is.
U weet waar de wachtkamer is. Ga zitten.
Ik ben wel even bezig.
Ik denk niet dat het een schedelfractuur is.
Het lijkt meer op een zware hersenschudding.
Ik moet toegeven dat we niet veel patiënten met schotwonden krijgen.
Ik heb de wond schoongemaakt en verbonden. Het ziet er niet geinfecteerd uit.
Hoe zit het met de koorts?
Hij moet stil liggen en zijn lichaam het werk laten doen.
Het spijt me om dit te zeggen mevrouw, maar we komen van ver...
om de jongen goed te laten verzorgen door Dr. Barlow.
Waar is hij?
Een werknemer van Dent Baxter...
kwam hem halen om mee te gaan naar de ranch.
Eergisteravond hebben een paar mannen daar een ongeluk gehad.
U moet me vertellen wat er gebeurd is, Mr. Spearman.
Baxter stuurde zijn mannen om de kudde op te jagen...
en ik dacht hen samen met Charley tegen te houden.
We verrasten ze in hun schuilplaats en hadden ze te pakken.
Dr. Barlow is hen nu aan het oplappen.
Toen we terugkwamen, hadden anderen Mose in zijn hoofd geschoten...
en Button neergeschoten en hem voor dood achtergelaten.
Onze hond neergeschoten.
Ik zal het geld halen.
Dat is niet noodzakelijk.
We zullen betalen, mevrouw.
Gaat u zitten, Mr. Waite.
Button. Is dat zijn echte naam?
Gaat u alstublieft zitten.
Ja, de enige die we kennen.
Hij is nog een jongen.
Ik heb hem een paar jaar geleden opgepikt in Texas.
Hij leefde van afval.
Sprak geen woord Engels.
Ik dacht dat we hem een plezier deden.
En jij?
U weet dat de marshal voor Baxter werkt.
Mensen zagen u aankomen.
Degenen die dit gedaan hebben moeten ervoor betalen.
Probeer niet te vluchten.
We zouden een telegram naar de marshal kunnen sturen.
Als hij vandaag gaat rijden, zal hij er minstens een week over doen.
Nu de storm opkomt misschien iets langer.
Het is onze plicht de marshal en Baxter zelf aan te pakken.
Wat doen we met Button?
Hij vecht voor zijn leven.
Wij gaan hetzelfde doen.
Doe voor Button alles wat in je macht ligt.
Als hij wakker wordt, moet hij een paar dagen blijven...
ter observatie.
Doe wat goed voor hem is.
Kunnen jullie niet wegblijven van mijn paradijsje, heren?
Geloof maar dat Satan hetzelfde zegt bij de poorten van de hel, ouwe.
We willen de paarden verzorgen. We hebben een zware tocht gehad.
Ik zou de wagen graag verderop neerzetten.
Ga je gang! Wel opschieten, hoor!
Ik heb dit eerder gezien!
Er komt een hele zware aan!
Verdomme.
Sorry, Charley.
Ja.
Misschien had je het op een andere plek moeten bouwen.
Dank je.
Haal de hond!
Het is een hond hoor, Charley.
Neem dit.
Daar is hij. Kom terug, Charley!
Naar links! Naar links!
Gaat het, Charley?
Ja, als je nagaat dat ik net heb gezwommen.
Ik sta bij je in het krijt, meneer.
Dat is een lieve pup, zeg.
Doet hij je aan iemand denken, Charley?
Een kleine versie ervan.
Te klein om uit te laten met dit weer.
Hij is van mijn dochter.
Ik probeerde hem te grijpen, maar het water was te snel voor me.
Als jullie naar de kroeg gaan...
zal ik jullie een kop koffie betalen.
Koffie klinkt goed.
Een storm als deze heeft Gunnison weggespoeld.
Tien of twaalf jaar geleden.
Het water kwam uit de bergen.
Men kon alleen maar naar de stad vluchten.
Het heeft veel mensen het leven gekost. - Het is goed, Bill.
De stad is hier al een hele tijd, Mack.
En zal hier nog lang zijn.
Dat klopt, pap.
Nu en dan komt er een flinke storm voorbij.
en laat haar zo schoon als een pasgeboren baby achter.
Bekijk het van de zonnige kant, heren.
Marshal.
Vlees en piepers, Les, zoals altijd.
Dat is zo ongeveer ons maal.
't Is een mensenleven waard om vannacht die weg over te steken.
Bedankt voor de koffie.
Bedankt voor wat je hebt gedaan.
Kost je twee bitten.
Twee bitten.
Ik moet maar eens met jullie twee praten.
En wij gaan wat meer dan praten doen bij jou, Marshal.
We hoeven geen puinhoop van het café te maken, en de mensen lastig te vallen.
Ik heb een arrestatiebevel voor jouw...
voor het aanvallen van Baxters mannen.
We hebben een arrestatiebevel voor poging tot moord...
voor diegenen die de jongen probeerden te vermoorden...
die nu bij de dokter ligt.
Ik heb er nog één gemaakt...
voor diegenen die de grote kerel in jouw cel hebben vermoord.
Alleen de onze is niet geschreven door een sheriff...
die gekocht en betaald is, Marshal.
Het is door ons geschreven. En we willen het handhaven.
Is dat zo?
We hebben geen onenigheid met jullie.
Baxter's mannen lokten onze vriend in een hinderlaag en schoten hem dood.
Ze schoten ook een zestien jarige jongen neer.
En ze sloegen hem zo hard...
dat hij het misschien niet overleeft.
Ze probeerden ons vee te stelen.
Jullie marshal gaat daar echt niets aan doen.
Jullie houden hier niet van wildgrazers.
Wij zijn hier liever niet.
Maar men heeft het recht zijn bezit te beschermen...
en zijn leven.
En we geven ze allebei niet op aan een rancher of zijn sheriff.
We willen geen omstanders verwonden.
Iedereen die steun of hulp geeft...
aan deze wetsovertredende wildgrazers...
krijgt met mij te maken.
Beslis maar, marshal.
We hoeven dit nu niet hier uit te vechten.
Jullie kunnen toch nergens heen in dit weer.
Maar ik zie jullie nog wel, heren, en snel.
Daar kun je op rekenen.
Die marshal gaat heus niet zitten wachten.
Die rotzak gaat meteen wat mannen op ons afsturen.
Hij wil ons netjes opgesloten in de cel hebben...
tegen de tijd dat Baxter in de stad is, want als dat niet zo is...
gaat Baxter nog denken...
dat marshal Poole misschien zijn geld niet waard is.
Als je iets op je lever hebt, zeg het dan maar.
Ik vind dat we hem meteen gevangen moeten zetten.
We sluiten hem op, en wachten tot Baxter er aan komt.
Charley, waarom rijden we niet gewoon naar Baxters ranch...
en pakken hem daar gewoon?
Ik vecht waar je wilt, baas.
Je zegt het maar.
Verdomme.
Wacht even, Charley.
Je vroeg het me. Ik gaf je antwoord.
Charley, kom naar binnen, goed?
Kom op.
Ik word gewoon prikkelbaar op mijn leeftijd.
Dat lijkt me nog helemaal geen slecht idee.
Denk erover na, dat is alles wat ik vraag.
Goed.
Wat vond je van mijn toespraak?
Ik vond het goed.
Misschien moet ik me verkiesbaar stellen als burgemeester.
Volgens mij moeten notabelen in leven moeten zijn, Boss.
Ik kom kijken hoe het met de jongen gaat.
Hij slaapt. Maar kom binnen.
Weet u het zeker, mevrouw? We zijn nogal smerig.
We willen uw huis niet vies maken.
Nee, alstublieft, het maakt niet uit.
Kom binnen.
Dank u wel, mevrouw.
Asjeblieft.
Ik krijg mijn vingers er niet in.
We krijgen onze dikke vingers niet in deze gaten.
Teveel gebroken knokkels.
Ik zal iets groters voor jullie pakken.
Het lukt wel mevrouw. - Nee, nee. Het is oké.
Het is gewoon fijn om aan tafel te zitten met mooi porselein.
Die waren van mijn moeder.
Het is het enige van haar spullen...
die de reis hierheen overleefd hebben.
Ik weet eigenlijk niet waarom ik ze gebruik.
Ik kan ze ook niet vasthouden.
Het geeft me gewoon een goed gevoel, denk ik.
Ik zeg wat ik denk, of het nu goed is of slecht.
Dat waardeer ik.
Probeer er maar eens mee te leven.
Zie je dat?
Geen vrouw of een thuis nodig.
We zijn net een oud getrouwd stel.
Zijn jullie bang om te trouwen...
of om je te settelen? - Nee. Wie zou hem nou willen?
Helemaal viezig en schurftig als een ouwe hond.
Moet ik jouw kop even een tijdje...
onder water houden, ofzo?
Ik ben een keer getrouwd.
Dat wist je niet hè, Charley?
Ik had vrouw en kind.
Mooi stukje land erbij.
Het was niets speciaals, maar we waren jong.
We hielden van elkaar.
Hadden nooit ruzie.
Ze stierven aan de tyfus.
Daarna was thuis geen fijne plek meer.
Daar denk ik nu anders over...
nu ik ouder begin te worden.
Als Button leeft en wij Baxter overleven,
dan zorg ik dat hij een echt thuis krijgt...
in plaats van de koude prairie.
Neem nog een laatste kopje thee, Charley.
Ik zou Button graag weer zien, Miss Barlow.
Natuurlijk.
Ik weet de weg.
We rijden al tien jaar samen.
Nooit geweten dat hij getrouwd was.
Waar slapen meneer Spearman en jij vannacht?
Weet ik nog niet echt.
Het hangt er van af.
Bedoel je marshal Poole?
We hebben een kamer vrij. Jullie mogen hem gebruiken.
Dat zal niet gaan, mevrouw.
We zouden u in een lastige positie brengen met de marshal en Baxter.
En het is een klein stadje.
Het zou een verkeerd beeld geven, vooral nu de dokter weg is.
Ik zal deze wegzetten.
Weet je waar ze staan?
Heb ik gezien.
Dank je.
Regent pijpenstelen sinds we hier zijn.
Het water stroomt zo door de hoofdstraat.
Charley heeft een puppy uit de stroom gered.
Leek een beetje op ouwe Tig.
Als je kan moet je even luisteren en goed opletten.
Want ik ga je iets belangrijks zeggen.
Ik heb niet op je gepast om je zo te laten gaan.
De wereld is niet perfect, Button.
Maar jij hebt hier nog iets te regelen.
Dus kom je maar terug, hoor je me?
Kom terug, jij.
Beetje stom om zo tegen hem te praten.
Nee.
Het is juist goed.
Alles goed, meneer Spearman?
Ik geloof dat het niet beter kan onder de omstandigheden.
Omstandigheden? Zo noemde Mr. Waite het ook al.
Ik heb hem gevraagd er nog eens over na te denken, en dat vraag ik jou ook.
En met 'nog eens over nadenken' bedoel je staart tussen benen en wegrennen?
Ik bedoel, red je leven en dat van hem.
Naar jou zal hij luisteren.
Charley denkt voor hemzelf, Miss Barlow.
Het is een goede kerel, en hij weet wat er gedaan moet worden.
Ik zal u nu geld geven voor alles wat Button nodig heeft.
Als het slecht afloopt met Charley en mij,
kunnen u en de dokter er misschien voor zorgen dat we netjes begraven worden.
Dat zou ik even willen opschrijven als dat kan.
Ja, natuurlijk.
Mr. Waite?
Kijk naar m'n gezicht.
O, sorry.
Het spijt mij.
Het is al goed, Charley.
Goed? Wij zijn het maar.
Het is in orde, Charley.
Het is oké. Ik zal het opruimen.
Gespannen, dat is alles.
Ze had je niet zo moeten besluipen.
Ze sloop niet.
Ze schrok zich dood, door mij.
Ja. Je maakte mij ook wel een beetje bang.
Zo is het nu eenmaal, Boss.
Het ziet er niet goed uit.
Ben je er weer helemaal bij?
Ja.
Het was niet zo erg als het eruitzag.
Dat zal wel.
Twee whiskey, barman.
Barman! Twee whiskey.
Zie je dat bord?
In deze buurt vallen wildgrazers onder de eerste.
Hij heeft het twee keer gevraagd.
We gaan het niet nog eens vragen.
Bill, rustig aan.
Dit zijn de jongens die mijn hond gered hebben.
Ik kan ze niet bedienen, al hadden ze Jezus zelf gered.
Meneer Baxter zou me ontslaan.
Baxter is de eigenaar?
Dat klopt.
Geef me een fles, dan schenk ik ze zelf in.
Je weet dat ik dat niet kan maken.
Nu kunnen we wel wat drinken.
Ik wil er nog wel eentje.
Ja.
Het ziet er naar uit dat de regen wat optrekt.
Als dat niet gebeurt,
kunnen we forel gaan vissen op de hoofdstraat.
Ik wil je mijn jongens voorstellen.
Ray en Cory.